Chciałabym przedstawić Wam mojego Mężczyznę. Będzie się on pojawiał czasem, w miarę oczywiście stopnia "gryzienia". Ma wiele zalet, jest pracowity, pomocny, inteligentny i jeszcze bym mogła wiele wymieniać, ale po co nudzić. Ciekawsze są wady, prawda? ;) Ale tu też nie chodzi o to żeby jego wady wymieniać. Po prostu czasem coś się wydarza, co mi daje do myślenia. I o tym będę pisać.
Na ten przykład ostatnio. Moje urodziny. Wyjechał służbowo dzień wcześniej, przepraszał strasznie że nie może być ze mną, obiecał że w nagrodę mi coś kupi. Smsa napisał minutę po północy (żeby być pierwszym), potem jeszcze dzwonił - nie powiem, miło, miło. Po powrocie - "przepraszam kochanie, ale nie było zupełnie czasu po sklepach chodzić". Buziak. I koniec tematu.
Nie to żebym była małostkowa. Trudno, nie udało się to nie. Ale mógł potem coś kupić. Jakiś drobiazg, w dowód że pamięta. Albo chociaż nędznego kwiatka. A tu nic. Wymówka "że nie było czasu" podziałała jak skasowanie obowiązku wręczenia prezentu. Typowe męskie podejście. A ja jak kretynka na jego urodziny zamawiałam już 3 tyg. przed na necie koszulkę jego ulubionej firmy! No i mam nauczkę...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz