niedziela, 30 maja 2010

Bąbolada

W ostatnim poście jeszcze nie znałam płci. Teraz już znam - ku mojemu wielkiemu zdziwieniu pan doktor nie zauważył na usg niczego, co by przypominało siusiaka, więc będzie dziewczyna. A wszystkie znaki na niebie i ziemi mówiły mi, że będzie chłopak. Teraz wiem, że nie ma co odczytywać "znaków" bo życie robi swoje niezależnie od wróżb i przesądów. 
Brzuch rośnie mi i rośnie, niunia w środku się rusza, czasem więcej, czasem mniej, ale daje o sobie znać. Nie, nie zapomnę o Tobie moja śliczna. Skąd wiem że śliczna? To oczywiste: dla każdej matki jej dziecko jest najpiękniejsze na świecie, choćby było prawdziwym brzydactwem. Nie jestem z kamienia, więc zakładam że w moim przypadku będzie tak samo :)
Wszystkie moje bezdzietne koleżanki mówią: "no to teraz już nie będzie można z Tobą normalnie pogadać, bo tylko kupki i zupki będziesz miała w głowie". Hmmm... Nie spodziewam się, że mnie to nie dotknie, ale mam nadzieję że uda mi się zachować zdrowy umiar. Nie chciałabym być kobietą, która nie ma w życiu żadnych pasji oprócz swojego dziecka, z którą nie można o niczym innym pogadać niż o wózkach, pieluchach i kaszkach. Ciekawa jestem co zrobią ze mną hormony. Dobrze że Mój Mężczyzna jest u mego boku, muszę go ostrzec. Będzie wiedział jak mnie "otrzeźwić" ;)
Takie to moje refleksje i przemyślenia, a już niebawem nie będę miała czasu nawet na króciutki pościk. A może wręcz odwrotnie? Będę miała tak wiele w głowie, że będę musiała to gdzieś przelać? Tylko czy czasu wystarczy...?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz